Huginn Þór Arason og Unnar Örn Jónasson – ASÍ FRAKTAL GRILL

3. júní 2006 – 25. júní 2006

Huginn og Unnar vinna sýninguna ASÍ – FRAKTAL – GRILL í nánu samspili við umhverfi sýningarstaðarins. Með sýningunni leitast þeir við að fletta ofan af illsýnilegum, óskráðum — en jafnvel augljósum — hliðum þess samfélags og þess umhverfis sem þeir starfa innan.

Titill sýningarinnar vísar beint til safnsins sjálfs, Listasafn ASÍ (Listasafns alþýðu), sem stofnað var í kringum listaverkagjöf Ragnars í Smára til verkalýðs þjóðarinnar.

FRAKTAL vísar til reikniaðferða og heimspekikerfa sem notuð eru til að útskýra flókin, órökræn fyrirbrigði bæði í náttúrunni og samfélaginu. Aðferðin að brjóta niður í stað þess að byggja upp er Hugni og Unnari kunnug og miðar að því að opna fyrir ólíka túlkunarmöguleika fremur en að afmarka þá.

GRILL er þekktur staður í íslenskri menningu — líkt og sjoppan — staður sem flestir hafa komið á, þar sem hægt er að fá sér skyndibita á skömmum tíma og með litlum tilkostnaði. Oftar en ekki kemur þessi sparnaður niður á gæðum þess efnis sem bitinn er gerður úr.

Ásmundarsalur er hluti af húsi sem kennt er við Ásmundur Sveinsson, sem reisti húsið árið 1933 ásamt þáverandi eiginkonu sinni Gunnfríði Jónsdóttur. Ásmundur bjó þar til 1942, þegar hann hóf byggingu Kúluhússins við Sigtún, sem nú hýsir Ásmundarsafn. Gunnfríður bjó í sínum hluta hússins til dauðadags árið 1968.

Listasafn ASÍ eignaðist húsið árið 1996, en áður hafði safnið verið til húsa við Grensásveg í Reykjavík. Í safninu eru þrír sýningarsalir:

• Ásmundarsalur, sá stærsti, um 100 m²

• Gryfjan eða Gunnfríðargryfja, um 20 m² með mikilli lofthæð

• Arinstofan (einnig kölluð Kaffistofan), um 25 m²

Með sýningunni fylgir sýningarskrá þar sem nokkrir lista- og fræðimenn fjalla um þau viðfangsefni sem Huginn og Unnar hafa valið að vinna með. Höfundar efnis í skránni eru Ásmundur Ásmundsson, Oddný Eir Ævarsdóttir, Sigurður Magnús Finnsson, Kjartan Páll Sveinsson, Kristín G. Guðnadóttir, Karlotta Blöndal, Friðrik Sólnes, Markús Þór Andrésson og Guðmundur Oddur Magnússon. Í skránni er einnig texti eftir Kristin Pétursson málara (1896–1981).

Huginn og Unnar gera safnið að módeli þar sem þeir leitast við að ramma inn íslenskan veruleika. Er íslenskt samfélag það salat sem það gefur sig út fyrir að vera — opið innan þess ramma sem kallaður er fjölmenning? Listamennirnir telja að samfélag samtímans sendi misvísandi skilaboð til þeirra sem byggja landið. Þrátt fyrir að samfélagið byggist á velferðarkerfi þar sem öllum á að standa þátttaka til boða, eykst misskipting og bilið milli stétta hefur víkkað meira en á síðustu fimmtíu árum.

Í samfélagi þar sem reglur hinna hæfustu gilda verða sumir undir — afgangs eða leifar — sem hægt er að nýta sem vinnuafl, uppfyllingu eða jafnvel skraut á þá lagköku sem samfélagið telur sig vera.

Það er einlæg ósk okkar og von að þessi sýning stuðli að auknum áhuga á list og dýpri skilningi á henni.

List er ekki spegill — list er hamar.

Huginn Þór Arason
Unnar Örn Jónasson