Sigurður Ámundason

ÚTHVERFAVIRKI

04. – 26. október 2025

Grtóttuviti Seltjarnarnesi / Neskaupsstaður / Eskifjörður / Breiðdalsvík

Sigurður Ámundason er fimmti listamaðurinn sem velst til þátttöku í sýningaröð Listasafns ASÍ þar sem skipulagðar eru einkasýningar valinna listamanna á tveimur stöðum á landinu.

Sýning Sigurðar ÚTHVERFAVIRKI / SUBURBAN FORTRESS, var sett upp á Austfjörðum og Gróttuvita á Seltjarnarnesi. Nánar 4. – 26. október 2025 á Austfjörðum: Múlanum Neskaupstað, Safnaðarheimilinu Eskifirði og á Beljanda Brugghúsi Breiðdalsvík. Síðan 8. – 30. nóvember 2025 í Gróttuvita Seltjarnarnesi og var sýningin þar opin miðvikudaga til sunnudaga þegar sjávarföll leyfðu.

Um listamanninn

Sigurður er fæddur 1986 og lauk BA námi í myndlist frá Listaháskóla Íslands 2012. Meðal nýlegra verkefna og sýninga má nefna Rómantísk gamanmynd (2025), leikrit unnið í samstarfi við Jóhann Kristófer Stefánsson og Tatjönu Dís Aldísar Razoumeenko (2025). After The Sun: Forecasts From the North í Buffalo AKG Art aMuseum (2024). Hvað er hvað var hvað verður - Ars Longa, Djúpavogi (2023), Billboard (450 led auglýsingaskjáir á höfuðborgarsvæði – Rétthermi (2023), Hið ósagða, leikrit (handristshöfundur, leikstjóri, leikari) (2022), What´s Up Ave Maria? Í Hafnarborg (2022), og Raw Power – Listasafn Reykjavíkur Hafnarhúsi (2021).

Sigurður er áræðinn við að prófa sig áfram með mismunandi listform. Hann hefur unnið jafnt og þétt að því að þróa sitt eigið myndmál að mestu óháð ríkjandi straumum og stefnum. Efnisnotkunin er nokkuð óvenjuleg og hann fer óhræddur út í almenningsrýmið og fangar þar athygli með einstöku myndmáli.

Úr sýningarskrá:

Viðtal: Hildigunnur Birgisdóttir ræðir við Sigurð Ámundason.

Algjört bíó
– megi bíómyndirnar okkar enda vel

Þú þrífst á gráu svæði; bæði í myndverkum þínum og leikverkunum, um hvað ertu að fjalla?

Ég sem listamaður, sérstaklega í leikverkunum, er að fjalla með orðum um hið ósagða. Ég er að fjalla um hið mannlega ástand, um veikleika okkar og græðgi okkar, skort á auðmýkt, hrokann og ósýnilega ofbeldið sem á sér stað. Ég er að tala um eitthvað sem mætti tala meira um. Mér finnst það bara vera skylda mín eða köllun! Ég geri þetta mjög bókstaflega í leikverkunum mínum en það birtist öðruvísi í myndverkunum. Ég trúi því að þetta sem ég er að fjalla um í Hinu ósagða* sé bara grunnurinn, þarna byrjar snjóboltinn að rúlla niður fjallið og það sem við sjáum í fréttunum, bara einhverjir ógeðslegir hlutir, þar er snjóboltinn að enda, að klessa á. En fyrsta ofbeldið sem á sér stað er á milli tveggja eða þriggja einstaklinga, hvernig þeir svíkja hvern annan og ráðskast með hvern annan og þetta er að gerast alls staðar. Allir eru sekir um að taka þátt í þessu og þótt að við skiptum um ríkisstjórn þá kemur bara önnur, bara annað fólk með sömu taktík.

Einmitt, þú ert að tala um kerfið, ekki einstak­lingana, ósýnilegu samskiptin. Finnst þér það vera heilandi fyrir samfélagið að fjalla um þetta?

Já það er búið að vera heilandi fyrir mig persónu­lega. Það er valdeflandi að tala um þetta við aðra. Með því að gera verk sem fjalla um þessi gráu svæði þá getur fólk vitnað í þau og nýtt þau í samtalið. Eins og orðið gaslýsing; núna getur fólk vitnað í það orð og það er valdeflandi að geta það. Ef myndlistamenn fjalla ekki um þetta þá veit ég ekki hver á að gera það, af því það er enginn sem er með þetta tól sem myndlistin er einhvern veginn.

Finnst þér þú vera einlægur í verkunum þínum?

Já ég hugsa það, ef ég er ánægður með verkið, ef mér finnst það vera gott, þá er ég einlægur.

Þú ert einlæglega að bera á borð þetta ósýnilega valdatafl sem allir eru að taka þátt í … en svo er þetta oft svo fyndið?

Vangeta mannsins til að berskjalda sig, til að vera einlægur, er ógeðslega fyndin þegar við sjáum hana, en afleiðingarnar eru grafalvarlegar. Karakterinn sem ég leik t.d. Í Hinu ósagða* er einhverskonar birtingarmynd fyrir bjagaða karlmennsku, stjórnsemi, bælingu. Og marga aðra neikvæða hluti. Ég held að það sé áhrifa­ríkara að hlæja að þeim heldur en að demonisera þá. Húmor er líka mjög sterk leið til að fá fólk til að afvopna sig og þá tekur það miklu betur á móti sannleikanum. Afvopna áhorfandann og slá hann svo.

Afvopna áhorfandann með húmor og slá hann svo með sannleikanum.

Hlutir sem eru fyndnir eru svo skemmtilegir, maður fær einhverja hugmynd; “djöfull væri fyndið ef þetta myndi gerast”. En svo verður verkið að hafa einhverja sál. Þetta er jafnvægisdans, svo það sé ekki bara verið að dansa við sjálfan sig. Húmorinn verður að hafa sannleika og sannleikurinn verður að hafa húmorinn svo þau dansi saman. En það er alltaf mín von að fólk labbi í burtu, hvort sem það er meðvitað eða ómeðvitað, sem aðeins betri einstaklingar. Bara lítið fræ, ég tek bara þátt í öllum þessu litlu fræjum Lion King er fræ og All You Need is Love er eitt fræ. Þannig að ég meina ekkert kaldhæðið með verkunum mínum.

Nei einmitt, þú ert bara að reyna að gera heiminn betri. Er það kannski þess vegna sem þú sýnir myndlist?

Áður en ég hætti að drekka þá var það til að sýna sig og fá einhverja ytri viðurkenningu og montrassast. Núna er það liðið og mér finnst ekki eins gaman að vera viðstaddur eigin opnanir. Kannski sýni ég því ég vil sjá list annarra og mér finnst ég þurfa að launa það með því að sýna mína?

En nú varstu að frumsýna leikverk, fólk keypti miða og allt.

Já ég man í alvöru ekki af hverju ég gerði það … jú mig langaði að vinna með Jóa og Tönju**. Við vorum búin að vera hanga saman og spjalla og svo fæddist þessi hugmynd. En svo var bara komin frumsýning og ég spurði mig bara, af hverju er ég að gera þetta? Allt þetta stress, fyrir hvað? En ég hugsa, án djóks, ómeðvitað um að vera á dánarbeðinu og líta til baka og ég er að skoða einhverja stóra bók, eða það þarf ekkert að vera stór bók kannski bara pdf-skjal. Ég renni yfir allt sem ég gerði og bara “já ég get dáið sáttur” ég gerði allt það sem ég þurfti að gera.

Þetta er svo mikið bíómynd!

Hahaha já shitt það er rétt, Ég vil að bíómyndin mín endi vel. Ég hef miklu fleiri sögur að segja og mér finnst að ef ég geri það ekki sé ég að sóa lífi mínu eða svíkja eitthvað … sjálfan mig? Listina? Áhorfendur?

Hehehe þú ert að svíkja mögulega aðdáendur.

Hahaha já nákvæmlega, ef ég hefði ekki gert þetta hefði fólk ekki farið þangað og hlegið og velt einhverju fyrir sér. Það hefði ekki meðtekið fræið sem mun gera þau að betri manneskjum.

–

* Hið ósagða - leikrit (handritshöfundur, leikstjóri, leikari) (2022).

** Rómantísk gamanmynd - leikrit unnið í samstarfi við Jóhann Kristófer Stefánsson og Tatjönu Dís Aldísar Razoumeenko (2025).